Shannon
Hutton เขียน
สุริยา เผือกพันธ์ แปลและเรียบเรียง
คำสำคัญ: Kinesthetic
Learners, Style of learning
ขณะที่เด็กหลายคนไม่มีปัญหาในการเรียนอ่าน เขียนและคิดเลขและทำแบบฝึกหัดได้อย่างสมบูรณ์ในขณะที่ทำอยู่ที่โต๊ะเรียน
แต่อีกหลายคนไม่ได้โชคดีอย่างนั้น พวกเขามีปัญหาที่ไม่สามารถนั่งอยู่ที่โต๊ะโดยใช้
เวลานาน ๆ ได้ พวกเขาต้องการเคลื่อนไหวไปรอบ ๆ
และได้สัมผัสสิ่งต่าง ๆ เพื่อการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพที่สุด
ในอดีต
เด็ก ๆ เหล่านี้ยากแก่การทำความเข้าใจ แต่ปัจจุบันเราสามารถทำความเข้าใจได้ดีขึ้น
เด็ก ๆ เหล่านี้ไม่ยากที่จะทำให้พวกเขาอยู่เป็นปกติ พวกเขาเพียงต้องการการเรียนรู้ที่แตกต่าง
พวกเขาเป็นผู้เรียนที่ถนัดเรียนด้วยการเคลื่อนไหวร่างกาย ซึ่งจะเรียนได้ดีที่สุด
เมื่อได้เคลื่อนไหวไปรอบ ๆ และมุ่งมั่นอยู่กับการใช้กล้ามเนื้อทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่
บ่อยครั้ง ผู้เรียนด้วยการเคลื่อนไหวร่างกายจะรู้สึกว่าวิธีการเรียนของพวกเขาไม่เหมาะด้วยวิธีนั่งทำงาน
ซึ่งโดยข้อเท็จจริงเรามีวิธีอื่น ๆ อีกมากมายที่จะทำให้เด็กเรียนได้ดีที่สุด
โดยปกติผู้เรียนด้วยการเคลื่อนไหวร่างกาย
จะมีลักษณะดังนี้
-เคลื่อนไหวไปรอบ ๆ
-ชอบพูดคุยกับคนอื่น
ๆ
-ชอบเคาะดินสอหรือเท้าขณะทำงานโรงเรียน
-สนุกกับกิจกรรมที่ใช้ร่างกาย
-ชอบหยุดพักบ่อย ๆ
เวลาเรียน
-มีความยากลำบากในการสะกดคำให้ถูกต้อง
-ชอบแก้ปัญหาโดยใช้ร่างกายทำงาน
-ชอบทำสิ่งใหม่ ๆ
-เป็นผู้ประสานงานและมีความกระฉับกระเฉง
-เป็นผู้ทำงานมาก
-ชอบแสดงความรู้สึกทางร่างกาย
เช่น การกอดและการชกต่อย
-ใช้มือประกอบการพูดคุย
-แต่งตัวสบาย ๆ
-นอนบนพื้นและเตียงขณะเรียน
-สนุกกับการได้สัมผัสสิ่งต่าง
ๆ
-ไม่ถนัดที่จะนั่งโต๊ะนาน
ๆ
-ประสบผลสำเร็จด้านคณิตศาสตร์และศิลปะ
ยุทธศาสตร์การช่วยให้ผู้เรียนที่ถนัดการเคลื่อนไหวได้ประสบความสำเร็จ
ใช้วิธีให้เด็กเรียนรู้ผ่านการใช้มือ
(Hand
– on learning) ประกอบด้วย
-การใช้ลูกคิด
(เครื่องมือสอนคณิตศาสตร์ด้วยการจดจำในแนวนอนและสารมมรถเคลื่อนไหวด้วยลูกคิด)
-รูปปั้นดินเหนียว
-จำนวนเส้น
-ตัวแบบ
-กระดาษทรายหรือพรม
(เด็กสามารถใช้นิ้วเขียนตัวอักษรบนพื้นผิวเพื่อช่วยให้จดจำข้อมูล)
-วาดรูปวัสดุ
-เกมปริศนา
-ตัวอักษรและตัวเลขที่ทำด้วยไม้
-กล่องและลูกบาศก์
-กระดานผ้าสักหลาด
-คอมพิวเตอร์
-กระดานแสดงพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ทำด้วยยาง
สร้างโอกาสให้เด็กได้ใช้มือในการเรียนรู้
ประกอบด้วย
-การทำลอง
-การท่องเที่ยว
-บทบาทสมมุติ
-โครงงาน
-เกมส์
ผู้ที่ถนัดเรียนด้วยการเคลื่อนไหวทำในสิ่งที่แตกต่าง
แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเรียนได้ไม่ดี
สนับสนุนให้เด็ก
ๆ ได้เรียนด้วยการใช้เวลาที่สั้น ๆ แทนการใช้เวลาที่ยาวนาน
สอนโดยใช้ตัวอย่างที่เป็นรูปธรรม สอนให้เรียนรู้ว่า
มากกว่าหรือน้อยกว่าด้วยหุ่นจรเข้ มากกว่าการใช้ตัวเลขเขียนลงกระดานดำ ให้เด็กจดจำข้อมูลขณะที่มีการเคลื่อนที่
เช่น เด็กสามารถเดิน กระโดดสลับเท้าและกระโดดข้ามเชือก
นั่นคือการเรียนจากวัสดุอุปกรณ์ พวกเขาไม่ต้องการนั่งที่โต๊ะเรียน
ที่บ้านก็เช่นกันใช้ให้น้อยที่สุด
สนับสนุนให้เด็กตบมือออกเสียงพยางค์ในคำศัพท์ต่าง ๆ
การช่วยเหลือเพียงเล็กน้อย
ผู้เรียนที่ถนัดด้วยการเคลื่อนไหวจะสามารถพบวิธีการและเทคนิคการเรียนที่เขาชอบอย่างเป็นระบบ
พวกเขาเพียงต้องการการเคลื่อนไหวบางอย่างที่ใช้เรียนเลข บางครั้งใช้ทบทวนการอ่าน
ดังนั้น ใช้การเคลื่อนไหว เพื่อช่วยให้พวกเขาได้เรียนรู้จากการเคลื่อนที่
Shannon Hutton. (2013).
http://www.education.com/magazine/article/kinesthetic_learner/
